içime dolan huzura yeşil ismini veriyorum. saçlarını yeşil görüyorum gözlerini yeşil. yeni doğmuş bir mutluluk ilk adımlarını atıyor ben sevmek gibi bir eylemden koşmayı öğreniyorum .
yeni münasebetler için kibarlık duyguma biraz yeşil sürdüm artık daha çok gülümsüyor insanlarla tokalaşıyorum. ben sanırım artık gökyüzünü maviye boyamak işinden vazgeçip gökkuşaklarını sevmekten önceye yıldızları buz mavisine terfi ettiriyorum.
sabah serinliğinde sesinin melodisini lirikten kurtarabiliyorum ama susturamıyorum. yeni ve güzel bir şarkı olabilirsin ama susmalısın. aklım rengini değiştirmeye meyilli. bense bi damla siyah mürekkeple boğulabilirim. yeşilliğinden bana neler fısıldanıyor, anlatamıyorum. bir adım koştukça senden sevmeye yanaşıyorum.
hiç bilemiyorum sabah bu yeşil yüzünden mi güzel akşam uzaklığın yüzünden mi karanlık geldiğin her yere güneşi getirmenden midir içimdeki aydınlık ?
